واحد مشاوره موسسه رزمندگان اصفهان در زمینه مهارت های یادگیری مطالب زیر را جهت استفاده شما دانش آموز عزیز گردآوری نموده است:
بسط یا گسترش معنایی:
روانشناسان گسترش معنایی را به عنوان افزودن معنی به اطلاعات تازه برای ربط دادن آن ها به اطلاعات قبلا آموخته شده تعریف کرده اند. این کار از راه افزودن جزییات بیشتر به مطلب تازه، خلق مثالها و موردهایی برای آن و استنباط کردن درباره آن انجام می شود.
راهبرد گسترش معنایی ویژه مطالب ساده و پایه:
استفاده از واسطه ها: یکی از راه های تبدیل مطالب غیر معنی دار به معنی دار استفاده از کلمات واسطه برای ساخت جملات معنی دار می باشد
تصویرسازی ذهنی: برقراری ارتباط معنی دار بین مطالب از طریق ایجاد رابطه ذهنی بین آنهاست. از آن جا که اکثر یادگیری های آموزشگاهی ماهیت کلامی دارند، باید به دانش آموزان یاد داد تا تصاویر ذهنی را به مواد کلامی ارتباط دهند. این تدبیر یادگیری دانش آموزان را بهبود می بخشد زیرا گنجایش اطلاعات تصویری حافظه بیش از گنجایش مواد کلامی است. در ایجاد تصویر ذهنی تا آن جا که ممکن است از کلمات معرف پدیده های عینی استفاده کنید.
کلمه کلید: در این روش با استفاده از یک کلمه آشنا، دو کلمه به هم ربط داده و به طورمعنی دار به حافظه سپرده می شوند
سرواژه :به واژه یا کلمه ای گفته می شود که از ترکیب حروف اول تعدادی واژه دیگر بوجود می آید.
راهبرد گسترش ویژه مطالب پیچیده:
یادداشت برداری: یادداشت ها در صورتی مفیدند که همراه با توضیح و تفسیرهای خود یاد گیرنده باشد.
علامت گذاری و حاشیه نویسی: با گذاشتن علامت و نوشتن رمز و کلمات و عبارات ساختمان موضوع و نکات مهم و معانی اصلی برای خواننده برجسته می شوند و مطالب جدید به مطالب قبلی ارتباط داده می شوند.
قیاس گری: در قیاس گری، یادگیرنده با استفاده از شباهت بین امور مختلف یاد می گیرد. در قیاس گری همواره یک چیز آشنا (تلمبه،کامپیوتر) به چیزی که قرار است آموخته شود (قلب،ذهن انسان) تشبیه می شود.
بازگو کردن مطالب به زبان خود، اموزش مطالب به دیگران، حل کردن مسائل و شرح و تفسیر و تحلیل روابط میان اجزای تشکیل دهنده یک مطلب از دیگر راهکار ها می باشد.
سازماندهی:
بهترین و کامل ترین راهبرد یادگیری سازمان دهی می باشد. سازمان دهی همان بسط معنایی است با این تفاوت که برای معنی دار کردن یادگیری، به مطالبی که قصد یادگیری آن ها را دارد نوعی چارچوب یا ساختار سازمانی تحمیل می کند.گنجایش حافظه کوتاه مدت محدود است، بنابراین نمی توانیم در یک زمان بر تعداد زیادی ماده یادگیری تمرکز کنیم. وقتی ماده های متعدد یادگیری را دسته بندی کنیم از بار حافظه فعال می کاهیم و قدرت تمرکزمان را بیشتر می کنیم. همین علت اصلی تسهیل یادگیری از طریق دسته بندی اطلاعات است. در واقع ما از مقدار اطلاعاتی که می خواهیم یاد بگیریم کم نمی کنیم بلکه از راه تقطیع تعداد ماده های اطلاعاتی را محدود می کنیم.
گردآوری: مهندس مسعود قندهاری
